Gün aÄŸarınca elime tutuÅŸturduÄŸum ilk ÅŸey, gözlüklerim. Gözlük deyip geçmemek lazım esasında. Gözlük gördüğün kadarının yandaÅŸ bir aracıdır. Göremezsen, gözlüklerden dersin. Görürsen de gözlüklerini deÄŸil, gözlerini översin. Yani sen ne kadar vefasızsan da vefalı olan gözlüktür. Bence adam olmak da böyle bir ÅŸeydir iÅŸte. Adam olmak, ne olursa olsun kemale ermiÅŸ bünyeyi, diÄŸer maÄŸduriyetlere boyun eÄŸdirmeden dik tutmaktır. Buna beden dili de denir aslında, nihayetinde koca Dünya’ya gelip, sattığın tek ÅŸey bedenin ve dilindir. Geri kalanı insanın niÅŸ noktalarına dokunan akupunktur iÄŸneleridir. DoÄŸru yere dokunursan, kimsenin bilmediÄŸi yaÄŸda yumurta formunu bulmuÅŸ olursun, yani ısıtıp yedirdiÄŸin ÅŸey ilkmiÅŸ gibi de gelebilir insanlara, buna beden dili denir, ama gelmeyedebilir.

Adam olmak baÅŸka…

Yıllar önce bastığım yerlerin hiç kurumadığı bir memlekette, yaÄŸmur altında bir konuÅŸma yapmıştım. KonuÅŸma içerisinde ÅŸimdilerde özlediÄŸim bir dostumun lafı vardı aslında, kısaca diyordu ki: “Åžu trenler rötar yapıyor ya? Eee… Bizim niye böyle bir hakkımız yok abi?”. Adam olmak böyle bir ÅŸeydi iÅŸte. Trenler adam deÄŸildi, nihayetinde o kadar adamı bekletene de adam demezler, gerçi uzun zamandır, adam gibi adam, denildiÄŸini de duymadım.

Yazları kalın, kışları ince çorap giyenler anlar bu dediklerimi, çünkü öyle bir şeydir bu sözler, söylemler. Yani bedenin alt kısmını ısıtmak için kaloriferin kenarına büzüşüp, bedenin üst kısmı içinde, hararetten ötürü, pencere açanlar bilir. Akıllarına yatar onların dediklerim, çünkü cesur insanlar düşler olabilirlikleri. Cesur olmayanlarsa sadece izler, olup biteni. İşte o sırada gözlük girer mevzuya. Gözlük gördüğünün kadarının yandaş bir aracıdır, dedik ya. İşte öyle bir şeydir bu da.

Sahi ne güzeldi o ÅŸarkı da, iÅŸte öyle bir ÅŸey…